Kelebekler Yağmurda Uçamaz
Ben bu eşikte savrulurken gel-gitlerinde
Bir şeyler ölüyor içimde!..
Sıcağına aldanıp yanılıp kozasını yırtan kelebekler
Sözlerinin ayazında yitiyor birer birer..
Üşüyorum!..
Yüzümde donuyor gülüşler!..
Yakıyorum kendimi , tüm düşlerimi ..
Buz tutuyor yangınım , ısınmıyor umutlarım ..
Sen!..
Zamanın değirmeninde , bunca öğütmüşken bizi..
Kapılarını ardına kadar açıp , ellerinle bahar taşısan şimdi..
Ne ki?..
Açar mı dona kesmiş güller?..
Uçar mı ölü kelebekler?..
Neden..tüketmeden gelişine yaşanmaz hisler?..
Neden..gidişle kıymetlenir gelişler?..
Gülşen Destanoğlu
| 
Doviz KurLarı
