|
YanimdAyken ArAdIm Seni . . |
Sen varken de aradım seni,
yokluğunda olduğu gibi,
belki seversin diye beni,
çözmeye çalıştım seni....
karanlıkta aradım seni, korkmadan,
soğuk kaldırımlarda aradım, bıkmadan,
artık bıktım yokluğundan,
soruyorum seni, her tanıdığından....
sensizliği kaldıramam bilirsin,
bilirsin de nerdesin,
sen şu yarama tek çaremsin,
sen hergün ağlattığın yüreğimsin....
satırları senle doldurdum,
her geçene seni sordum,
hiçbir şeyden değil, sensizlikten yoruldum,
artık kalbime adını koydum
Bazı gerçekler vardır değişmeyen,
Toprağa dek insanın şahsına münhasır olup,
Ancak onunla birlikte mezara giren.
Ten gibi, ruh gibi, can gibi, birde SEN! gibi...
Sen, benim en aydınlık karanlığım.
Sen benim en yakın ırağım.
Sen benim, ben kadar gerçeğim, tekim,
Vazgeçilmezim...
Ne olur hep yanımda kal, gitme bir yere.
Sonsuza dek yüreğimde olman,
Beynimde, ruhumda dolaşman yetmez bana.
Sen, senliğinle hep ama hep yanımda ol ne olur.
Her ayrılık son olsun, her ayrılık ders olsun ikimize.
Sen ki, yana yakıla hasretini çektiğim,
Sen ki, özleminle günler, geceler eskittiğim,
Sen ki, adına "KADERİM" dediğim...
Kösebaşlarının eşkiya karanlıkları,
Çıkmaz sokakların çıkmaz sonları korkutmaz beni.
Ben sensizlikten korkarım ancak.
Ben sensizliğin karanlık uçurumlarında
Paramparça olmaktan...
Gözlerine mahkum, afsız, infazsız bir müebbet...
Karanlık ve soğuk zindanlarında yüreğinin,
Ebediyete kadar kalmak olsun cezam.
Ben mahkum, sen gardiyan.
SEVİYORUM SENİİİ...!
EBEDİYETE KADAR SEVMESEN BİLE
NİCE SEVGİLER GÖRECEK OLSAM BİLE
İSTİYORUM SENİ SEVİYORUM SENİİİ
SANİYE SANİYE AKLIMDASIN
ELİMDE RESMİN AKLIMDA SEN
VİRANE OLDUM TEK BAŞIMA
MUTSUZUM BURALARDA
EVİN PENCERESİNE YAGMURLAR YAGIYOR
YAGMUR VURUYOR Kİ SANKİ İÇİME AKIYOR
ELLİMİ ACIYORUM DEGMİYOR ELLİME
NİHAYETİYLE AKIYOR YÜREGİME
ÖLÜM GELİYOR SONRA AKLIMA
LÜGATI OLMADAN ÖLÜM
SENDEN AYRILMAK GELİYOR AKLIMA
ÜRKÜYORUM O ANDA
NEDEN AŞIK OLDUGUMU BİLMİYORUM
AMMMMMAAAA
SENİİİ SEVİYORUM...!
|
|
|
|
Doviz KurLarı
