NedenLer,NiçinLer o kadar birikti ki içimde..
KeşkeLer ise birer sır,
Hayatımdaki tüm biLinmezLikLer gibi.
SuçLu kim?
O da bir biLinmezLikte..
Annem mi?
Yoksa annemin dediği gibi babam mı?
Ya da ben miyim yanLızca?
Sen?Sen ne kadar doğruyu yapıyorsun?
Sen ne kadar iyi durumdasın tüm bu kargaşanın içinde?
Ne kadar sağLıkLı tepkiLer verebiLiyorsun?
KeLimeLer artık çıkmıyor ağzımdan,
O kadar çok konuştum o kadar çok anLatmaya çaLıştım ki insanLara..
Artık tükendi.
Tanıyamıyorum beni.
Neler yapmışım farkında oLmadan kendime..
İşte sana benzedim sonunda.
Amaçsız,hedefsiz,boş bomboş bir hayatın içine soktun beni..
Sen mi yaptın ben mi kandım biLmiorm.
Her cümLenin sonunda soru işaretLeri artık.
Her sorunun yanıtı biLinmezLik.
Her an bir başka yanLızLık.
Bir başka iç sıkıntısı..
PişmanLıkLar,gözyaşLarı,sinir nöbetLeri,
Ard arda geLiyor hepsi..
Ve ben yoruLdum.
Ve ben dinLenemiyorum da artık.
GüLmeyi unuttum.
Hiç bir yere ait değiLim.
Aile kavramını unutaLı yıLLar oLdu.
KeLimeler git gide kendini yaşLara bırakıyor.
Hep oLmaktan korktuğum o eli koLu bağLı,
Çaresiz,güçsüz kadın tipLemesine büründüm sonunda.
Yukarı tükürsem bıyık,aşağı tükürsem sakaL!
Ve sen her zaman ki gibi yoksun!
Neyin savaşını veriyorum,
Kim için bunca şey?!
AnLayamıyorum.
Biri beni benLe tanıştırsın yeniden.
YıLLar oLdu unutaLı kendimi..
AynaLarda gördüğüm ben ben değiLim artık,
Ben kimim peki?
Kim oLmam gerekiyor?
|
Doviz KurLarı
