Hadi!.. “Git” de bana Utanıyorsan kaçır gözlerini Yakalanmadan bakışlarıma!.. “Kal” demeye varmıyorsa dilin Hadi!.. “Git” de bana *** “Kal” demek geçmiyorsa yüreğinden Ya da bunu söylemene engelse gururun Boynunun borcudur “Git” demek Her kurduğun cümle de “Ama” var!.. Anlayamıyorum ki!.. O da ne demek?! *** Ne sen“Git” dersen -Kalacak kadar “Gurursuz” Ne “Seni seviyorum” derken -“Dostun” olacak kadar “şuursuz” Ne de bu yüzden hakaret edecek kadar Fütursuz biri değilim!.. “Kıblen” belli olsun kâfi Olsun ki; Yönümü bilerek “tavaf” edeyim.. *** Sahi sen nasıl kandın “kendi yalanına?” Dostmuş!.. Hadi canım sende!.. Al senin olsun dostluk dediğin Gözlerime bakarken yalan söyleme bari Üstelik titriyorken benim yüreğim!.. Ben “namert miyim ki”; Sevdiğim birine “Dostunum” diyeyim?! *** Dedim ya!.. Dost most falan değilim ben Daha da ötelerdeyim!.. Uzansan tutarsın belki “Git” dersen -“Rüyalarından çıkacak kadar” uzak “Kal” dersen -“Yürek atışın” olacak kadar yakın bir yerdeyim Yani ben burada hep seninle ben hep sendeyim!.. *** Zincirlerini kırıp çöz kelepçelerini “Çekiç de benim örs de” Ya “git” de; -Çekiçle örsün arasında ezileyim Ya da “kal” de; -Dağları ortasından deleyim!.. Ama Allah’ını seversen susma artık! Konuş mırıldan da niyetini bileyim!.. *** Lakin böyle bil beni Sevdiğimi bil ”istersen bine böl” beni Ya “kal” de her nasıl dersen ya da “git” Ortalıkta bırakma tek başıma beni “Geç olursa” bir gün geç kalırsan yani Ne söylesen de belki olur ya; “Duyamam seni”
Doviz KurLarı
