Sensiz Yaşamaksız
Hepsi buymuş işte..Bu kadarmış..Benim sana son dokunuşum bir tokat
oldu.Seninse bana son cümlen gideceğim merdivenleri gösteren kelimeler
bütününden ibaretti.Böyle mi olacaktı?Onca zamanın ardında birbirimize
miras bırakacaklarımız bunlar mıydı yani?Sevgi_yle başlayan ilk
cümlemizin sonu nefret_le mi noktalanacaktı?Koca bir KEŞKEnin koynundaki
uykusuz gecelerimde kıvranıp duracak mıydım?Arkana bile bakmadan
kaçarcasına beni bırakıp gidişin mi asılı kalacaktı
gözbebeklerimde?`neden..` diyip susuyorum..Bir ağlamak takılıyor
boğazıma..Sigaramın dumanında sensizlikten ölüp ölüp diriliyorum.
Sonralarda..
Şizofrenik bir hasta gibiyim.Kendimce yarattığım hayali bir dünyanın
içinde yaşıyorum.Kimse yanıma gelsin istemiyorum.Biri gelip de bu
rüyadan uyandıracak dye ödüm kopuyor.Ben iyiyim böyle.Ne kadar acı verse
de..Bu yalanlarla avutmak,kandırmak istiyorum kendimi.Hayatım boyunca
hep `En acı gerçeği, en tatlı yalana tercih ederim.` diyip durdum.Fakat
şimdi..İlk kez gerçekleri değil, yalanları istiyorum.Sensiz gerçeklerin
yerine, senli yalanları.Oysa, benim sevebileceğim bir -senin beni
sevebilme ihtimalim- bile yok.Yine de elimde değil!Bir şey var
aramızda..Uzaklara savruldukça daha çok beni sana
yakınlaştıran.İmkansızlaştıkça içime derin derin işleten.Hem bakışlarına
çarpmaktan korkutan bakışlarımı..Hem de buğulu gözlerinden mahrum
bırakılınca çıldırtan.Seni izlemek usanmadan..Bıkmadan seni
dinlemek.Sadece senin varolmanı dilemek.Sadece seninle varolmak.Senle
yaşamak da..Seni yaşamak da..Sensiz yaşamak da..İmkansız..Eğer seni
görmeyeceksem ,dışarı çıkmak anlamsız.Sen olmayınca yaşamak; kuru ekmek
yemek gibi katıksız.Karanlık bir yol sanki uçsuz bucaksız.Tüm kapılar
kapalı sanki aralıksız.Deli ayazda bir gece sanki
sessiz,sedasız,rüyasız.Bir gökkuşağı sanki renksiz,ışıksız.Hayat geçip
gidiyor yanımdan selamsız, sabahsız.Sensiz yaşamak böyle birşey..Sensiz
yaşamak; yaşamsız.
Yine de gözlerimi kapatıp koyamıyorum ikimizi bir çerçeveye artık.SENİ
ve BENi ayıran görünmez,kör,sağır bir duvar.Bakışlarının her bana
değişinde bir kat daha örülen kalın bir duvar..
suskunluğunla yoğrulmuş harcı..
sessiz feryatlarım,isyankar bakışlarım,çığlık çığlığa kalmış susuşlarım
yetmiyor bu duvarı yıkmaya..yetemiyor..Ne zaman sana gelmeye kalksam
yine sana takılıp düşüyorum.Yitik bir duasın dudaklarımda..Kalbimde
kanlı bir tören..Düğünler dernekler kuruluyor yokluk gecelerinde
ayrılıklarımızın evliliklerine.Kavuşmasız hasretler biriktiyorum
yüreğimde.SEN ve BEN diye başlıyor her cümle BİZ olamamanın esaretiyle.
Ne GEL diyebiliyorum sana ne de GİTME..Ruhunun adsız sokaklarında
kayboldu ruhum.Ne GELEBİLİYORUM sana ne de GİDEBİLİYORUM senden
Doviz KurLarı
