Benim saf sevgilim hikayesi

Benim saf sevgilim.
Bana yazdığın son e-mailde ‘sorunlarınla beni üzdüğünü’ söylemiŞsin.
Kızım, asıl sorunlarını bana anlatmazsan üzülür, hatta darılırım. Biz
birbirimiz için ne anlam ifade ediyoruz. Elbette her Şeyini bana
anlatacak, dertlerini benimle paylaŞacaksın. Seni gerçekten büyük bir
aŞkla seven baŞka kimin var?. “Ailem” deme… aile, bir genç kızın
hayatında, en fazla on sekiz yaŞına kadar önemlidir; ondan sonrasında
hayatını bir erkeğe adar. Sen yirmili yaŞlarının bile sonuna yaklaŞtın.
Doğayı gözlemlemedin mi? Hangi canlının hayatında, ergenlikten sonra,
eŞi dıŞında bir ailesi daha var ki? Tüm canlılar olgunlaŞtıktan sonra
eŞlerine aittirler.
Zaten, aile ocağında yaŞadığın olumsuzlukların bile, asıl nedeninin
bizzat senin kendi davranıŞların olduğunu anladığın zaman gerçekten
olgun bir kadın olacaksın. Evet esas neden sensin, çünkü ailenin senin
üzerindeki rolünün bittiğini kabullenemiyor, onları lüzumundan fazla
önemsiyorsun. Üstelik artık bir erkeğin olduğu halde.
Bak, bir dostun olarak söylüyorum, parasal konuları da bu kadar
önemseme. Babanın parası ile yaŞıyor olman seni neden rahatsız ediyor
ki? Sana kaç kere söyledim, ama dinlemiyorsun! Para iŞlerini kafana bu
kadar takma. Ailenin yanında yaŞamaya devam ettiğin sürece onların
parası ile geçinmen, sana verdikleri harçlıkları harcaman gayet doğal.
Aç, açık değilsin. Fazla bir beklentin de yok. İnan, bu takıntından
kurtulduğun zaman, kendini daha iyi hissedeceksin. Son aile kavganız
bile para meselesinden çıkmıŞ, ‘nerdeyse dayak bile yiyecektim’
diyorsun.
Cinselliği bir tarafa bırakalım ama, en azından, bu konuda beni dinle
biraz. Ben buradayım. Her bunaldığın zaman, beni anımsa ve beni
aramaktan da çekinme. Benim maddi durumum belli. Bu sebepten benden
maddi yardım kabul edemiyorsun. Ama ne yapar eder senin ihtiyaç
duyduğun kadarını temin edebilirim. O zaman benimle yatman da
gerekeceği fikrini kafandan silip at artık. Kızım, bunu nereden
çıkarıyorsun? İnsan dostlarına yardım edemez mi? Bunun mutlaka bir
karŞılığı mı olması lazım. En azından biraz borç verebilirim sana.
Annenin, boyuna, senin beceriksizliğini eleŞtirmesi (ki belki de
Şakadır) seni neden bu kadar rahatsız ediyor ki. Benim aŞkımı kazanmıŞ
olmanın, senin, hayattaki en büyük baŞarın olduğunu kabullenemiyor
musun? Bunu baŞkalarının bilmesine de gerek yok. Onlar, ‘sen
baŞarısızsın’ dedikleri zaman, içinden kahkaha ile gülmelisin. Ama
‘beni çok sevdiğini’ söylemene rağmen, bundan pek de emin değilsin
galiba. Hatta cinsellik konusundaki düŞüncelerin bile bunu göstermiyor
mu? ‘Onlar anlarsa’ endiŞesi, benimle olmanı bile engelliyor. Rica
ederim, bunda ‘günah endiŞesi de olduğunu’ söyleme. Birbirini seven bir
kadınla erkeğin birlikteliğinin günah olduğu, temelsiz bir bağnazlıktan
baŞka nedir ki? Bizim dinimizde karŞılıklı olarak serbest irade ile
birlikte yaŞamayı kabullenmek nikah yerine geçer. Doğanın dengesi ve
Allah’ın emri bu. Daha da önemlisi, aŞkta, can bile verilir maŞuka,
bekâret nedir ki?..
Neyse, bundan sonra, seninle seviŞmek isteyebileceğimi bile sanmıyorum.
Bu bakımdan müsterih ol. Ailenle mutlu bir yaŞam sür. Ben, cinsel
birlikteliği, samimiyetle itiraf edeyim ki biraz da senin için
istiyordum. Böylece birlikteliğimiz, ömür boyu sürecek bir beraberliğe
dönüŞebilecekti. Gençsin ve aramıza baŞka bir erkek girmeyecekse,
eninde sonunda, senin cinsel ihtiyacının da tatmin edilmesi gerektiğini
düŞünüyordum.
Biliyorsun, toplum dayatmasının oluŞturduğu bazı sosyal engeller bir
yana, daha çok da benim Şu anda içinde bulunduğum maddi imkansızlıklar
evlenebilmemizi imkansızlaŞtırıyor. Zaten, ailen de Şiddetle karŞı
çıkıyor buna. Sen de onların sözünden dıŞarı çıkamıyorsun. Evlilik dıŞı
bir iliŞkiyi de kabullenemiyorsun. Peki, ne zamana kadar sürecek bu
böyle?
Sana bir Şey daha söyleyeceğim. Seven ve sevilen bir kadın, çok mutlu
olmalı. Senin hâlâ bunu anlayamayıp üzülebilmeni kabul edemiyorum. Ben
seni hâlâ seviyorum. Seni hayatımın bir parçası olarak kabul ediyorum.
Eğer istersen bu böyle de devam edecek. şimdilik, liseli bir sevgili
olarak kalmak istemen, henüz cinsel olgunluğa eriŞmediğini gösterse de,
eninde sonunda sen de olgunlaŞacaksın. O zaman, benim gerçek kadınım
olacağın hususundaki inancımı hiç kaybetmedim, ama buna ömrümüz yetecek
mi orasını bilemiyorum. Madem böyle istiyorsun, bunu da kabul
edebilirim. Ama gerçekten karım, kadınım olmanı tercih ederdim.
Bu kararsız tutumun ve cinsel yaklaŞımın nedeniyle olacak, zaten, sana
duyduğum arzu da her geçen gün biraz daha azalıyor. Senin istediğin de
gerçekten buysa, artık memnun olabilirsin.
Sevgilerle…
Çaresiz Sevgilin