En Son Bana GeL

İçindekiler

Cezan olsa, cehennem ateşinde yanmak
Cennetin ben olurum, En son bana gel. 

Terk ederse sevgililerin, tek tek seni
Görmeden giderlerse, gözlerindeki seli
Uzatmazlarsa son veda için bile ellerini
Sadakatle bekliyorum, En son bana gel. 

Boğulursan bir gün kendi gözyaşlarında
Olmazsa onları silip kurutanda
Karşılaşırsan kahredici vefasızlıklarla
Ana şefkatiyle sararım, En son bana gel. 

Felç gibi inerse, ayrılıklar kollarına
Hiç kimse bakmazsa, özlemle yollarına
Değer bile verilmezse, senli anılara
Başıma tac ederim, En son bana gel. 

Biterse hayattan, tüm beklentilerin
Gelmezse ömür boyu, beklediklerin
Sıcakta buz gibi erirse. tüm ümitlerin
Sana ümit olurum, En son bana gel. 

Dağılırsa dostların, dört bir yana
Benzerse sevdiklerin, göçmen kuşlara
Doyarsan bir gün sahte dostluklara
Sana hep dost olurum, En son bana gel. 

Bilmezlerse insanlar, bir gün kıymetini
Tümüyle kaybedersen, elindekileri
Daha görmez olursa, kimseler seni
Ekmeğimi paylaşırım, En son bana gel. 

Değer verilmezse, bir gün sevgine
Kimseler bakmasa, o sevdiğim yüze
Gülüp geçerlerse, sevda sözüne
Sevgin bende bitmez, En son bana gel. 

Bir gün giderse sevenler, kalırsa anılar
Terkedilmek ruhunda, açarsa derin yaralar
Özlemin olursa, gündüz huzurun, gece uykular
Ben teselli veririm, En son bana gel. 

Bıkıp usanırsan, sürekli aldatılmaktan
Dost sandıkların, vururlarsa sırtından
Bezdirirse nankörlükler hayatından
Seni seven biri var, En son bana gel. 

Kurulursa yollarına, çeşit çeşit tuzaklar
Uzayıp giderse, hep yakın sandığın yollar
Dönüşsüz olursa gezdiğin tüm sokaklar
Sana yol olurum, En son bana gel. 

İstemezlerse seni, eş dost hatta akraban
Farkları kalmazsa yedi kat yabancıdan
Hatta vefa bulamasan bile insanlardan
Senin herşeyin olurum, En son bana gel. 

Ardı ardına yıkılırsa en güzel hayellerin
Duaların boşa çıkıpta, olmazsa dileklerin
Çökerse gönlündeki tüm mabetlerin
Tapınağın ben olurum, En son bana gel. 

Bekleyenin, özleyenin, istiyenin kalmazsa
Tek bir tanrı kulu, bile yollarına bakmazsa
Gelişin kimsede sevinç yaratmazsa
Ben bekliyorum, ben özlüyorum, En son bana gel. 

Kömürler söner, kül olur sobanda
Kalmazsa ne sandalyen, nede masan odanda
Yorgun perişan kalırsan sokaklarda
Evim senin evindir, En son bana gel. 

Bilmezsen derdini, kimse söylüyeceğini
Karartırsa zorluklar, kapkara içini
Kederler alsada, sevinçlerin yerini
Dert ortağın olurum, En son bana gel. 

Kesilirse bir gün, bütün yolların
Kapanırsa yüzüne, açılmadan kapıların
Kovarsa seni günlerin, yarınların
Kapım ebediyen açık, En son bana gel. 

Her günü bir işkenceyle geçerse seneler,
Gecelerinde dans ederse gölgeler,
Kabuslara terk ederse, yerini düşler,
Rüyaların ben olurum, En son bana gel !

Hayrettin Orak