Allah, Peygamberimiz (sav)’e, “Ebu Bekir’e

Hz. Ebu Hureyre anlatıyor: “Biz Hz. Peygamber(a.s.m)’in yanında idik;
sağ tarafında oturan Ebu Bekir’e bakarak:
“Allah’tan sana gelen
bir tahiyye/selamdan ötürü seni kutlarım. Cebrail Şimdi geldi ve : ‘şu
abaya sarınan sağındaki adam kimdir?’ diye sordu. Ben: ‘Bu Ebu
Bekir’dir; Mekke fethinden önce bütün malını benim için harcadı, beni
tasdik etti, kızını bana nikahladı’ dedim. Cebrail ‘Yâ Muhammed!
Allah’ın kendisine selam gönderdiğini ve bu fakir halinde kendisinden
razı olup olmadığını sorduğunu’ söyledi. Bunun üzerine Ebu Bekir uzun
bire süre ağladı, sonra: ‘Ey Allah’ın Resulü! Ben Allah’ın kaza ve
kaderine razı ve teslim olmuŞumdur.”
(bk. Kenzu’l-Ummal, h. No:
35649).

– İbn Kesir, bu hadisin -içinde bulunan meçhul kiŞilerden ötürü- çok
garip bir hadis olduğunu söyleyerek zayıf olduğuna iŞaret etmiŞtir.(bk.
a.g.y).

– Bununla beraber, hadiste genel bir tarzda “Ebu Bekir’in rızasından”
söz edilmemektedir. Bilakis, “zenginlik halinde olduğu gibi, fakirlik
halinde de Allah’ın kaderine karŞı teslimiyetinin olup olmadığı”
sorulmuŞtur. Hz. Ebu Bekir’in cevap olarak

“Ben Allah’ın kaza ve
kaderine razı ve teslim olmuŞumdur.”
Şeklinde bir ifade
kullanması, -sanırız- konuyu açıkça ortaya koyacak niteliktedir.

– Diğer taraftan, bu olayın, Şu ayetin inmesine neden olduğu rivayet
edilir: “Size ne oluyor da, Allah yolunda harcama yapmıyorsunuz?
Hâlbuki göklerin ve yerin mirası Allah’ındır. İçinizden, fetihten (Mekke
fethinden) önce harcayanlar ve savaŞanlar, (diğerleri ile) bir
değildir. Onların derecesi, sonradan harcayan ve savaŞanlardan daha
yüksektir. Bununla beraber Allah, hepsine de en güzel olanı (cenneti)
vadetmiŞtir. Allah, bütün yaptıklarınızdan hakkıyla haberdardır.”
(Hadid
Suresi, 57/10)
Kelbî, bu ayetin, Hz. Ebû Bekir Sıddık (r.a)'ın fazileti hakkında nazil
olduğunu söyler ve Şöyle der: "Çünkü Allah yolunda, Hz. Peygamber
(s.a.s)'e malını veren ve harcayan ilk Şahıs, Hz. Ebû Bekir (r.a)'dir.
(bk. Razi, Mefathu’l-Gayb; Kurtubi, Ahkam, ilgili ayetin tefsiri)


Derveze ise, bu âyetin Hz. Ebû Bekir hakkında indiği yönündeki rivayete
değindikten sonra Şöyle der (Tefsir, XII, 35-36): Bu kümedeki âyetlerin
ruhundan ve bağlamından edindiğimiz izlenim, anılan âyetin bir kiŞi
hakkında değil, Tevbe 9/100. âyetinde

"es-sâbikûne'l-evvelûn" diye
nitelendirilen ilk tabaka Muhacirin ve Ensâr hakkında olduğudur. Ona
göre âyetin iniŞ vesilesi de İslâmiyet'e yeni girmiŞ, özellikle
görevlerini yerine getirme ve özveride bulunma hususunda tereddütlü ve
gevŞek davranan kimselerin uyarılmasına ihtiyaç duyulmasıdır. Nitekim
onların bu gibi tutumlarına baŞka bir çok âyette değinilmiŞtir.