BEYAZ GÜVERCİNİM Hikayesi

BEYAZ GÜVERCİNİM

Kabus ağacına yuva yapan beyaz güvercinim, ne zaman uyuyacaksın?
Hangi ağacın üzerindesin haberin var mı? Dallarında kan, kin, nefret,
elem, korku dolaŞır. Yapraklarında yeŞili yok farkında değil misin?

Beyaz güvercinim, çığlıklar böler uykunu, ağlamalar, sayıklamalar.
Uyku perisi boŞuna harcar tozunu, boŞuna serper göz kapaklarına tozunu.
Dalar dalmaz basarlar çığlığı. Elleri çirkin ruhlar, tırnakları uzun,
sesi boğuk…Nefes alamazsın.

Bu ağaç senin yerin değil, neden uçtun gönlümdeki ağaçtan. Beyaz
yatak, kırmızı güller üzerinde uyumak acı mı verdi sana? Cennet
çiçekleri getirip baŞucuna koyan meleklerin nerede? Tatlı meltemler
esmiyor saçından.

Beyaz güvercinim uçmayacaktın günlümden. Hiç kızmadım, kin tutmadım.
Beni sensiz bırakmana karŞılık sadece uykularını istedim. Ben
uyuyorum…sabahlara kadar…