EyvaLLah Diyorum

Ayyuka çıkmıŞken kekemeliğimKaldır beni düŞsüzlüğümden diyecek kadar yalnızım ben..Bir bıçak yürürken yürek kenarlarımdaÖldür beni senden gitmeden diyecek kadar kahramanım ben..Acırken sol yanımSağıma düŞür göğsümü..Ve bırak beni çocukluğumun en rüzgarlı tepesine..Kundakla beni yarım cümlelik adamın yamalı düŞlerine..Revaçta iken uykusuzluğumYine mavi bilyelerinden ferağat etti yaralı cümlelerim…Bir düŞ tecrit edilirken yüreğimdenTehirli bir tren yolculuğundaGasp edildi duası yarım kalmıŞ gençliğim.Perdeler çekildi göz kenarlarıma..Karanlıklar hediye edildi sol yanıma..Tam kazandığımı farz ederkenYine rehin düŞtü içimdeki yara zamansızlığıma…Yarım cümlelerimi yüreğinde meŞru zemine çekerkenYine kürtaja zorlandı yüreğimdeki sevda.Deniz manzaralı bir caddenin ortasındaBir ayak izinden öteye geçemedi göçebeliğim.ÜŞüyorum.Yamalarımı delip geçen lodos’un etkisinden değilYokluğundanSensiz bir anlam ifade etmeyen fakirliğimden üŞüyorum..Ört üzerimi bindiğimiz vapurların iç sesleriyle..Ve bastır serpiŞtir terinin tuzunu yaralarıma.Acıdan diŞlerim dudaklarıma yürüse deSesim çığlığım çıkmaz artık..Çünkü kilit vurdum yüreğimin sensiz camlarına..Merak etme..Seni savaŞ suçlusu ilan edecek kadar gaddar değilim ben..Bu ayrılığın kefenini de kendimi yorarım..İçimde sonlandırılmamıŞ bir tebessümüYüzümün acıyan yanına nakŞedipSeni sensizliğimin en büyük yanında büyütmeye devam ederim..Kah sensizKah bensiz..Ama ne olur sen öldür beni..Katili ol yama tutmayan yaralarımın..DüŞsüzlüğüm düŞerken sol yanımaVeda etme bana..Gözlerimin içine bakarak değilEllerinle ellerime güç ver..Güç verir ki ellerime sırtıma uzanan bıçak yerine otursun..Yamalarım kapansın..Yaralarım da…Hep derdim ya sana…Ve her söylediğimde bana kızardın ya…” Ben yarım cümlelik adamım ” diye…İŞte yarım bırakılmıŞ bir düŞİŞte yaraları yamanmamıŞ bir sevda..Bir kurŞun arıyorum Şimdi…Ya da bir parası peŞin ödenmiŞ bir katil..Hadi öldür beni….Sağ yanıma düŞür beni…Beyazların içinde uyumak istiyorum..Babamın defnedildiği çınar ağacının gölgesine bırak cocukluğumu..ÜŞüse de kanayan yaralarımSen siyahlarını giyinme devam et..Ve de en çok sevdiğin sonbaharı…Avuçlarımda bir miktar denizDudaklarımda ıslanan bir duaSensizliğin yeni bir gününe uyanıyorum..Ve bu ayrılığı bir deva diye revâ gören yüreğineBir sözümle cevap vereceğim son kez..” Hiç bir gül topraksızHiç bir hayat umutsuz yeŞermemiŞtir..”Hep yaptığım gibiSağ elime göğsümün soluna yaslayıpSana ” eyvallah ” derdim ya…şimdi seni yüreğimin en kanayan yerine koyupSuskunluğuna da ” eyvallah “ diyorum…Senden gelen herŞeye razıyım ben…Sevdaya da…Ölüme de..Çünkü sen bende herŞeysin.
yARen