Gökyüzü hiç olmadığı kadar siyah bu gece

Gökyüzü hiç olmadığı kadar siyah bu gece.Hangi günahımın bedelini ödüyorum bilmiyorum.Oysa oysa ben ;Sen üzülme diye ;Satır aralarına sığdırmaya çalıŞırdım yokluğunun sancılarınıÜzülme diye kendimi yalnızlığımla aldatırdım..Sana acı vermemek için ;Dudaklarıma kilit vurdum.Son kez gitme diyemedim.Aslında yüreğimde ilk bahar olarak kalmalıydınSon baharı yaŞatmamalıydın GİDİşİNLE.Gittin…Sana zarar vermemek için .. sen üzülme .. sen ağlama diyeSenden kaçtımSenin olduğun herŞeyden uzaklaŞtım.Hayattan yazdığım bu satırlardan .. kısaca herŞeyden kaçtım …birbiri ardına sıralanmıŞ anlamsız cümleleri duymaktan bıktım artık .Hangi kelime .. hangi cümle .. yaŞama nedenim olabilirki .Sensizlik ;Gözlerimin kenarlarında oluŞan derin çizgileri hatırlatıyor Şimdi..Bazen diyorumki..HerŞeyi bırak bir kenara ; yaŞa yaŞayabildiğin herŞeyiÖnüme duvar gibi dikiliyor yine kahrolası imkansızlığınHangi yöne dönsem altında kaldığım bir duvar.Ben isterdimki.Tüm keŞkeleri teslim edeyim dünün derinliklerineBelkilerle yıkayım o altında kaldığım duvarları .Ne zaman değiŞmeye baŞlar hayatımız derdinya .Aslında cevabı sende saklıymıŞ.Sen öğretmedinmi banaAŞk ` a ateŞle yaklaŞmayıBir hayatın nasıl yıkılacağını.Ardına bakmadan gittiğin .şimdi bir sigara ucunda yaŞamak gibi hayat.İki nefes çektikten sonra biticekmiŞ gibi.Her dumanda kendini zehirlemek gibi.Ölmek gibi…Öyle anlamsız..İstanbul ` un kollarında sallanmak gibi ..Hani hep derdimya .Cennette İSTANBUL cehennemde..Yalandı ..Yalandı..Bana her yer cehennem Şimdi..Öyle bir gelip geçtinki hayatımdanCENNETİ`de gördüm CEHENNEMİ ` de iŞteOysa sadece sevmiŞtim ben.Gözlerinde gördüğüm o ıŞık.SADECE CEHENNEM ` miŞBilseydim eğer ateŞlerde yanacağımıSöyleseneSen giderken akıtırmıydım o mutluluk dolu GÖZYAşLARIMI

yARen