İSTANBULU DİNLİYORUM

İSTANBULU DİNLİYORUM

İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalıÖnce hafiften bir rüzgar esiyor;YavaŞ yavaŞ sallanıyorYapraklar ağaçlarda;Uzaklarda, çok uzaklarda,Sucuların hiç durmayan çıngıraklarıİstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;KuŞlar geçiyor, derken;Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık.Ağlar çekiliyor dalyanlarda;Bir kadının suya değiyor ayakları;İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;Serin serin KapalıçarŞıCıvıl cıvıl MahmutpaŞaGüvercin dolu avlularÇekiç sesleri geliyor doklardanGüzelim bahar rüzgarında ter kokuları;İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;BaŞımda eski alemlerin sarhoŞluğuLoŞ kayıkhaneleriyle bir yalı;DinmiŞ lodosların uğultusu içindeİstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;Bir yosma geçiyor kaldırımdan;Küfürler, Şarkılar, türküler, laf atmalar.Bir Şey düŞüyor elinden yere;Bir gül olmalı;İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;Bir kuŞ çırpınıyor eteklerinde;Alnın sıcak mı, değil mi, biliyorum;Dudakların ıslak mı, değil mi, biliyorum;Beyaz bir ay doğuyor fıstıkların arkasındanKalbinin vuruŞundan anlıyorum;İstanbul’u dinliyorum.

 ORHAN VELİ KANIK