Murat Göğebakan – KeŞke Tanımasaydım Seni

KeŞke tanımasaydım seni Omuzlarıma bu kadar yük binmezdi o zaman Gözlerim ağlamayı bilmezdi O kadar sık kalbim çarpmazdı böyle delicesine, Benim de ellerim sımsıcak olurdu mutlaka Geceleri asla uykusuzluk çekmezdim sabaha kadar Rüyalarım hatta tatlı hayallerim olurdu Duygusuzca düŞünmezdim yokluğunda günlerimi saatlerimi Hem Hiç üŞümezdim böylesine ölü soğukluğunda Hırsla takip etmezdi beni böyle kötü kaderim Kan çanağına dönmezdi gözlerimin ta içi. Kayan yıldızlarda bende farklı dilekler tutardım, Duyardım, anlardım yanımda konuŞulanı, Hasretim bu kadar artmazdı o zaman Ben de gülerdim zaman zaman Deniz ve mehtap benim için de önemli olurdu. Hele kara saplı bıçak dostum olmazdı sırtımda GüneŞsiz dünyamda kavrulmazdı ciğerlerim Beynim ise böylesine hırçın uğuldamazdı sürekli Kar yüreğime, damla damla vurmazdı gözyaŞlarım ruhum daraltmazdı benliğimi, sıkıŞtırmazdı. En tiz sesiyle çığlıklar atmazdı göğsüm. Simsiyah yankılar oluŞturmazdı ufkumda. Saçıma sakalıma bende bakardım. Delicesine bütün gücümle sigaramı çekmezdim. Ya da keŞke tanımasaydım seni… KeŞke… Dedim ya lan keŞke keŞke tanımasaydım seni KEşKE TANIMASAYDIM..!