Senden Kalan Tek Anı Bu

Hadi!.. “Git” de bana

Utanıyorsan kaçır gözlerini

Yakalanmadan bakıŞlarıma!..

“Kal” demeye varmıyorsa dilin

Hadi!.. “Git” de bana

***

“Kal” demek geçmiyorsa yüreğinden

Ya da bunu söylemene engelse gururun

Boynunun borcudur “Git” demek

Her kurduğun cümle de “Ama” var!..

Anlayamıyorum ki!.. O da ne demek?!

***

Ne sen“Git” dersen

-Kalacak kadar “Gurursuz”

Ne “Seni seviyorum” derken

-“Dostun” olacak kadar “Şuursuz”

Ne de bu yüzden hakaret edecek kadar

Fütursuz biri değilim!..

“Kıblen” belli olsun kâfi

Olsun ki; Yönümü bilerek “tavaf” edeyim..

***

Sahi sen nasıl kandın “kendi yalanına?”

DostmuŞ!.. Hadi canım sende!..

Al senin olsun dostluk dediğin

Gözlerime bakarken yalan söyleme bari

Üstelik titriyorken benim yüreğim!..

Ben “namert miyim ki”;

Sevdiğim birine “Dostunum” diyeyim?!

***

Dedim ya!.. Dost most falan değilim ben

Daha da ötelerdeyim!.. Uzansan tutarsın belki

“Git” dersen

-“Rüyalarından çıkacak kadar” uzak

“Kal” dersen

-“Yürek atıŞın” olacak kadar yakın bir yerdeyim

Yani ben burada hep seninle ben hep sendeyim!..

***

Zincirlerini kırıp çöz kelepçelerini

“Çekiç de benim örs de”

Ya “git” de;

-Çekiçle örsün arasında ezileyim

Ya da “kal” de;

-Dağları ortasından deleyim!..

Ama Allah’ını seversen susma artık!

KonuŞ mırıldan da niyetini bileyim!..

***

Lakin böyle bil beni

Sevdiğimi bil ”istersen bine böl” beni

Ya “kal” de her nasıl dersen ya da “git”

Ortalıkta bırakma tek baŞıma beni

“Geç olursa” bir gün geç kalırsan yani

Ne söylesen de belki olur ya;

“Duyamam seni”
yARen..