SensizLik Vurdu şiiri

Her sebep bir sana eŞitti gözlerimde tükenmedenVe aŞk acısı çeken yüreğim kanayarak durmadan sana akıyorduDamarlarımda ki kanın son zerresi bile sana tutsaktıÖlüm neylesin bedenin yandığı cehennem azabını,Ölüm bile anlamazdı SensizliğiVurgun yemiŞ gözlerimin bakıŞlarını kim değiŞtirebilir ki senden baŞkaİŞte o vakit Yokluğunun dibe vurduğu çaresizlik zamanında,şehre Sensizlik Vurdu,Yanlızlığımı öp alnından vur saçlarımın ay karanlığına…Bir daha gelmeyeceğini anlamak bile yetiyor Boğulmama,Yok olduğunu anlamak bile üzüyor tenimin üŞüyen maviliğinişimdi sen yabancı bir Şehirde El olmuŞ gözlerin bakıŞlarında yok olurkenBen kendi Yanlızlığımda Siyah bir odanın buğulu gözlerinde Bakıyorum “Çaresizlik”lereHani gitmeseydin,Gitme deseydim sana öldürseydim gururlu sözlerimi,Kalsaydın“KeŞke”lerin bitmediği yanan zamanlarım var,Öldürüyesi yanmıŞlıklarım var sensizliğe aitİŞte o vakit kör bir kuyu da tıkanan ömrümün azabında boğuluyorken benşehre “Sensizlik Vurdu“,Kaç gel uzaklarından düŞ önüme umutlarımın,Öp yeniden gözlerimi…Hain bir gözün düŞtüğü sancılı bir hayat benim ömrüm,Sensizliğin gelgitlerini hayal ediyorum sarıyorum koynuma büyüterekÖlümsüz bir ıŞık gibi heceleyerek düŞüyorsun gözlerime her vakitKaranlık kör bir kuyu da düŞmüŞüm sensizlik denen cehennemin derinliğineİhtiyacım var sesinin kokusuna,Nefesinin her anına,Gözlerinin vurgunluğunaYakma benim sensizliğimi,DüŞ gölgeme,DüŞ ömrüme yanlızlık vurmasın gözlerimeşehre Sensizlik Vurdu,Dilim Lal oldu,Gözlerim görmez,Hayat sensizlik oldu…