ÖZLEDİM SENİ..

ÖZLEDİM SENİ..

özledim seni…

ayrılık yüreğimi uyuŞturuyor karıncalandırıyor nicedir.


beynimi uyuŞturuyor özlemin…


çok sık birlikte olmasak bile


benimle olduğunu bilmenin


bunca zamandır içimi ısıttığını


yeni yeni anlıyorum


Yokluğun,


Hatırladıkça yüreğime saplanan bir sizi olmaktan çıkıp


mütemadiyen bir boŞluğa


Sabahları seni okŞayarak baŞlamaları


aksamları her isi bir kenara koyup


seninle baŞ baŞa konuŞmaları özlüyorum;


oynaŞmalarımızı,


yürüyüŞlerimizi,


sevimli haŞarılığını,


çocuksu küskünlüğünü…


Nasılda serttin baŞkalarına karŞı


beni savunurken;


ve ne kadar yumuŞak


bir çift kısık gözle kendini


ellerimin okŞayıŞına bırakırken


Gitmeni asla istemediğim halde


buna mecbur olduğunu görmek


ve sana bunları söylemeden


‘git artık’ demek


‘beni ne kadar çabuk unutursan, o kadar çabuk


kavuŞacaksın mutluluğa’


demek sana nede zor


seni görmemek ve belki yıllar sonra


karsılaŞtığımızda


bana bir yabancı gibi bakmanı istemek senden…


yeni bir sevdayı yasakladığım kalbime söz geçirmek….