Yoktun Hikayesi

Yeryüzüne düŞen ilk yağmur tanesi vardı avuçlarımda o gece… Hayallerim
gözümün önünde dans etti… DüŞlerimdi gökyüzünden bana göz kırpan,
yıldızlar değil; yalnızlığımda… Oysa aŞk iki kiŞilikti…




Çayım vardı; bir kupa elimde, diğer elimde ise o gece yeryüzüne düŞen
ilk yağmur tanesi… Çiseleyen yağmur bile ürpertemedi bedenimi; hayalin
gibi… Bense yalnızdım; yokluğunda… Sadece yalnızdım iŞte bu aŞkta,
oysa aŞk iki kiŞilikti…




Denizin dalgalarımıydı azan; içimde ki volkanlar misali… Oysa içim
azdıkça, sustu dudaklarım… Ben sustum, bulutlar haykırdı isyanımı…
şimŞekler vardı yüreğimde ürkütücü!.. Korkutan… Sadece ben duydum, ben
hissetim içimdeki yalnızlığın sesini… Dudaklarım suskun, gözlerimde
yaŞ… Sen ise sadece yoktun! Sadece yok! Oysa ölümdü tek baŞına
yaŞanan, aŞk iki kiŞilikti…




Gökyüzü bir kızardı, bir kapkara oldu saçların gibi… Bak, o bile seni
hatırlattı bana, gözlerinin karası gibi… Gözlerin gibi öfkeliydi
yıldırımlar o gece… Yeryüzüne düŞen ilk yağmur tanesiydi elimdeki,
elimde hayallerim bile yitmiŞti… Umutlarımdı yanımda olan nicedir,
hayallerim ve düŞlerim… Ne zaman terk ettiler beni,


Hiç bilemedim… Sense sadece yoktun, sadece yok! Oysa yalnızlıktı tek baŞına yaŞanan, aŞk iki kiŞilikti…




Ellerimdeki yağmur tanesini bıraktım denize, özgürlüğüne kavuŞsun
diye… Büyüdü, büyüdü deniz oldu… Sonra deniz büyüdü büyüdü okyanus
oldu… Okyanuslar geçilmez, dağları aŞılmazdı ve kırılmıŞ


Kalbim bir düŞman gibi seni andı… Sense sadece yoktun… Sadece Yok!!!




Bıraktım kalan son hayallerimi de özgürce gökyüzüne… Özgürce döndüler
önce baŞımın üstünde sonra uçtular semaya… Bir öpücük kondurdum her
birine, kokumu sana taŞısınlar diye… Duydun mu?




Sen ise sadece yoktun bu aŞkta, sadece yok…bense, iki kiŞilik yaŞadım
bu aŞkı, yorgun bir kambur gibi üzerimde, bir basıma katran gecelerde!..
Senden kalan son hatıraydı, yüreğimdeki aŞkım; onu da


semaya bıraktım… Özgürce! Geriye kalan sadece can kırıkları!..




Hani, ölümdü bir baŞına yaŞanan, AŞk İki KiŞilikti ..